هماهنگی ویرانگر، انفال و سرمایهداری سیاسی اسلامی
هماهنگی ویرانگر، انفال و سرمایهداری سیاسی اسلامی
کتاب حاضر چارچوب نظری تازهای را معرفی میکند که ایران را در ارتباط با مفهوم الهیاتی «انفال» بررسی میکند؛ نظامی مصادرهگر که از سال ۱۹۷۹ در ایران وجود داشته و بر اساس آن داراییهای عمومی متعلق به رهبر ایران دانسته میشوند. با تحلیل پیامدهای اقتصادی انفال، تأثیرات سرمایهداری سیاسی و هماهنگی مخرب و اینکه چگونه این عوامل به اقتصاد احتکار و فرار سرمایه و نیروی کار منجر میشوند، برجسته میگردد. همچنین اقتصاد غارت، فاجعه زیستمحیطی و هماهنگی تعاونی نیز مورد بحث قرار میگیرند.
فرمان خصوصیسازی: لیبرالیزهسازی یا اسلامیسازی؟
لیبرالیزه خصوصوی اسلامی
نویسنده: مهرداد وهابی
مترجم: یپرم خان هایریک
فصل هفتم از کتاب “هماهنگی ویرانگر، انفال و سرمایهداری سیاسی اسلامی” ابتدا به بررسی کمپینهای خصوصیسازی پیشین، ناکامیها و سهم آنها در واگذاری داراییهای دولتی به بخشهای عمومی غیردولتی میپردازد. سپس اهداف، فرآیند و نتیجهی فرمان “خصوصیسازی” خامنهای بررسی میشود. با شناسایی “بخش عمومی غیردولتی” بهعنوان ذینفع اصلی “خصوصیسازی”، تعاریف مغلوط دربارهی این بخش در قوانین مدنی جمهوری اسلامی ایران مورد بررسی دقیق قرار میگیرد تا سهم بزرگ انفال و سپاه در غارت داراییهای دولتی آشکار گردد. در نهایت نشان داده خواهد شد که چگونه تسلط سرمایهداری سیاسی اسلامی، منجر به کاهش نقش هماهنگی بازار، دستوری (آمرانه) و تعاونی در مقایسه با هماهنگی ویرانگر شده است.
انفال در عمل و سرمایهداری سیاسی اسلامی
انفال در عمل و سرمایهداری سیاسی اسلامی
نویسنده: مهرداد وهابی، ترجمه: یپرم خان هایریک
مرکز توجه این فصل از کتاب “هماهنگی ویرانگر، انفال و سرمایهداری سیاسی اسلامی” توضیح چگونگی پیشروی انفال و سیطره آن بر اقتصاد ایران است که از طریق بررسی شکلگیری و رشد نهادهای خیریهای ولایی و نظام بانکی موازی اسلامی در مراحل مختلف تاریخ نظام ولایت فقیه صورت میگیرد. در این فصل، تدارک “انقلاب اقتصادی اسلامی”، که با فرمان خصوصیسازی آیتالله خامنه ای در سال ۲۰۰۶ تکمیل شد، طی دو مرحلهی اول انفال (۱۹۷۹-۲۰۰۶) بررسی شده است.