همه چیز در حال تبدیل شدن به بانک است

تبدیل شدن به بانک

اقتصاد ایالات متحده در حال تبدیل شدن به بانک غول‌پیکری است که ظرفیت تولیدی را فلج و حاشیه‌ی سود را صرفاً بر وام‌دهی متمرکز می‌کند. لوک گلدستین در این مقاله نشان می‌دهد که چگونه تقریباً هر شرکت بزرگ آمریکایی—از استارباکس که میلیاردها دلار سپرده‌ی مشتریان را مدیریت می‌کند تا شرکت‌های هواپیمایی که سود اصلی‌شان از فروش امتیازات کارت اعتباری است—آرزو دارند به بانک‌های بدون نظارت و بهینه‌سازی‌شده برای سود هنگفت تبدیل شوند. این پدیده که تحت عنوان «امور مالی تعبیه‌شده» یا «بانکی‌شدن» شناخته می‌شود، مرز میان تجارت و امور مالی را محو کرده و با ترویج وام‌های تهاجمی (مانند «الان بخر، بعداً پرداخت کن») و دریافت کارمزدهای پنهان، مصرف‌کنندگان را در معرض ریسک‌های مالی بی‌سابقه و تکرار بحران‌های وام‌های کم‌بهره قرار می‌دهد.

ضمیرِ ناآگاهِ اقتصادِ سیاسی

ضمیرِ ناآگاهِ اقتصادِ سیاسی

ضمیرِ ناآگاهِ اقتصادِ سیاسی
نویسنده: اسلاوی ژیژک، مترجم: محمدمهدی مشایخی، ویراستار: حسین متقی
این نوشته یکی از مقالات ویژه‌نامهٔ «ضمیر ناآگاه سیاسی» در نشریهٔ «گی‌یرمو دِ اُکام» است که اسلاوی ژیژک در آن از خلال مفاهیمی همچون رانه، ضمیر ناآگاه و سازوکارهای اقتصاد سرمایه‌داری، به تحلیل پیوندهای نظری مارکس، فروید و لکان می‌پردازد و استدلال می‌کند که منطق حرکت سرمایه در نظریهٔ مارکسی، همانند رانه در نظریهٔ فرویدی است، جایی که تکرار نه برای رسیدن به هدفی معین، بلکه به‌عنوان یک اجبار ساختاری عمل می‌کند: سرمایه نیز یک سازوکار بی‌سر و خودکار است که که کارگزارانش را فارغ از منافع شخصی‌شان همچو ابزاری برای بازتولید همواره بیشتر به کار می‌گیرد. مقاله می‌کوشد نشان دهد که فهم سرمایه‌داری مستلزم درکی از سازوکارهای ناآگاهِ آن است، چرا که نظام سرمایه نه صرفاً بر کنش‌های فردی، بلکه بر منطقی مستقل از فاعلانِ خود استوار است که همچون رانه، خود را از طریق تکرار بی‌پایان بازتولید می‌کند.

نظام‌های اقتصادی، شیوه‌های تولید، و هماهنگی

کتاب نظام‌های اقتصادی، شیوه‌های تولید، و هماهنگی فصل دوم از کتاب هماهنگی ویرانگر، انفال، سرمایه‌داری سیاسی اسلامی نویسنده: مهرداد وهابی

نویسنده: مهرداد وهابی، مترجم: یپرم‌خان هایریک
مرکز توجه این کتاب هماهنگی ویرانگر و روابط آن با نهادهای مرتبط با حکومت اسلامی، و سرمایه داری سیاسی در مقابل سرمایه‌داری بازار است. در فصل دوم، با دیدگاهی نهادگرا، به شیوه‌های هماهنگی به عنوان میانجی بین نهادهای اساسی و عملکرد اقتصادی، برای توضیح نظم و بحران اجتماعی خواهیم پرداخت. در حالی که یک نظام اقتصادی را نمی‌توان تنها به یک شکل هماهنگی (نمونه: بازار، دستوری، تعاونی یا ویرانگر)  تقلیل داد، شکل غالبی از هماهنگی وجود دارد که امکان درهم‌آمیزی همه‌ی اشکال هماهنگی را فراهم می‌کند. بحران اجتماعی زمانی به وجود می‌آید که مکانیسم‌های هماهنگی نتوانند نقش میانجی خود را ایفا کنند.

سرمایه‌داری سیاسی، گونه‌های آن، و اسلام

سرمایه‌داری سیاسی، گونه‌های آن، و اسلام فصل چهارم از کتاب «هماهنگی ویرانگر، انفال، سرمایه‌داری سیاسی اسلامی: خوانشی جدید از ایران معاصر»

نویسنده: مهرداد وهابی، مترجم: یپرم‌خان هایریک
هدف فصل چهارم در وهله‌ی نخست صراحت بخشیدن به مفهوم سرمایه‌داری سیاسی است، مفهومی که در کنار نهاد‌های اساسی ولایت فقیه و انفال، نقشی محوری برای درک کامل و تمامیت نظام ویرانگر جمهوری اسلامی ایران بازی می‌کند. در این راستا با اشاره به نحوه تدوین آغازین مفهوم مزبور نزد مکس وبر، سرمایه‌داری سیاسی در تمایز با سرمایه‌داری بازار‌بنیاد تشریح خواهد شد. در بخش‌های بعدی این فصل آنچه در ادبیات اقتصادی از مفهوم سرمایه‌داری سیاسی فهمیده می‌شود نقد می‌شود و در ادامه به نگرش‌های مختلفی که درباره‌ی کاربرد این مفهوم در نمونه‌هایی چون چین و آمریکا صورت گرفته پرداخته خواهد شد. در بخش پایانی رابطه اسلام با سرمایه‌داری سیاسی از یکسوی و سرمایه داری بازار از سوی دیگر مورد توجه قرار خواهد گرفت.

هماهنگی ویرانگر، انفال، سرمایه‌داری سیاسی اسلامی : خوانشی جدید از ایران معاصر اثر مهرداد وهابی

جلد کتاب هماهنگی ویرانگر، انفال، سرمایه‌داری سیاسی اسلامی

«هماهنگی ویرانگر، انفال، سرمایه‌داری سیاسی اسلامی: خوانشی جدید از ایران معاصر» عنوان کتابی است که در ابتدای سال ۲۰۲۳ میلادی (دی ماه ۱۴۰۱ خورشیدی) به زبان انگلیسی در انتشارات‌ پالگریو مک میلان (اسپرینگر) در نزدیک به پانصد صفحه منتشر شد. پیام اصلی این کتاب خصلت‌بندی اقتصاد سیاسی جمهوری اسلامی به مثابه سرمایه‌داری سیاسی اسلامی است.