نقد تفسیر فوکو از انقلاب ۵۷[۱]
مقاله «خمینی و تقدم امر معنوی» در ابتدا به منظور روشنسازی آنچیزی که به عقیده من موجی از گمراهی بود، نوشته شد. در هر حال، این مقاله هنوز هم شاهدی بر فضای حاکم بر چپ (و گاهی راست) اروپایی و روشنفکران آمریکایی در طول دورهایست که انقلاب ایران، شاه را زیر پرچم اسلام شیعی سرنگون کرد.
مواجههٔ مسئلهآفرینِ «ما» با دیگری: یک رؤیا و چند تفسیر
ابتدا نگاهی به «مکتوباتِ» آخوندزاده انداخته و خیالِ «ما»یِ ایرانی را تا انقلابِ ۱۳۵۷ دنبال میکنیم. اما با استمرار خشونت این رویا به کابوس استحاله مییابد. با خوانشِ ژیژک از «رخدادِ ایرانی» میبینیم که توانشِ رهاییبخشِ اسلام را نمیتوان بهواسطهٔ خشونتاش نادیده گرفت.