تاریخ روانشناسی مارکسیستی – عصر طلایی علم شوروی
اشتباه روانشناسی دروننگر نه در آرزویش برای تثبیت خودآگاهی بهعنوان ابژهٔ بررسی روانشناختی، بلکه در چگونگی تفسیر خودآگاهی و روان انسان بود. اشتباه رفتارگرایی در این نبود که هدف آن کاوش افراد در فعالیتشان بود، بلکه اول از همه در نحوهٔ تفسیر چنین فعالیتی بود. و آشفتگی روانشناسی روح در این نیست که جوهر آگاهی را از راه رابطهاش با فرهنگ، با ایدئولوژی، درک کند، بلکه در چگونگی تفسیر این رابطه است… تنها راه تجدیدنظرِ اساسی در تفسیر هر دو مفهوم خودآگاهی و فعالیت انسانی، که بهگونهای جداییناپذیر با تفسیر جدید از روابطِ متقابل آنها پیوند خورده است. تنها تجدیدنظری چنین بنیادی میتواند به آشکار شدن صحیح ابژهٔ روانشناسی منجر شود.
ژرژ پولیتزر
پروفایل ژرژ پولیتزر، فیلسوف فرانسوی و نظریهپرداز مارکسیست مجارتبار در وبسایت ایران آکادمیا
نقد بنیادهای روانشناسی: روانشناسیِ روانکاوی
…اما در واقع روانشناسی علمی خیلی بدبخت است، این بیمعناترین ظاهربینی است که با تشویق افرادی تحصیلکرده که فقط زمینههای مشترک روششناسی را میدانند، رضایتمندی جهانی به دست آورده است. مطمئنا در ظاهر روانشناسان مذکور با مبارزه با ایدههای فرسوده «روانشناسی تجربی» به روانشناسی کمک کرده اند، اما در واقع آنها برای روانشناسی تجربی پناهگاهی ساختند که در آن به دور از هر گونه انتقاد همچنان بتواند بقا یابد. – انتشارات علمی و پژوهشی ایران آکادمیا