پریژیوانی، هیجانات و ذهنیت: پیشبرد میراث ویگوتسکی
پریژیوانی، هیجانات و ذهنیت: پیشبرد میراث ویگوتسکی- مجلد اول از مجموعه چشماندازها در پژوهش فرهنگی-تاریخی
کتابهای این مجموعه از آثار گردآوریشده ویگوتسکی بهعنوان منبع اصلی اقتباس میکند. این آثار از منابع ثانویه فاصله رفته و ایدههای اصیل ویگوتسکی را در زمینه نظامی از مفاهیم، یا از طریق گسترش و نظریهپردازی یافتههای پژوهشی مورد بحث قرار میدهند، تا بتوان مشکلات معاصر را به شیوههای جدید حل کرد.
ویراستاران: مریلین فلییر، نیکولای ورسوف، فرناندو گونزالس ری
مترجم: امانوئل شکریان
فرناندو گونزالس ری
فرناندو گونزالس ری روانشناس، پژوهشگر در دانشکده روانشناسی، دانشگاه برازیلیا، برازیلیا -DF، برزیل بوده است.
رنه ون در ویر
رنه ون در ویر
استاد رشته تاریخ آموزش در دانشگاه لیدن، نویسنده
تاریخ روانشناسی مارکسیستی – عصر طلایی علم شوروی
اشتباه روانشناسی دروننگر نه در آرزویش برای تثبیت خودآگاهی بهعنوان ابژهٔ بررسی روانشناختی، بلکه در چگونگی تفسیر خودآگاهی و روان انسان بود. اشتباه رفتارگرایی در این نبود که هدف آن کاوش افراد در فعالیتشان بود، بلکه اول از همه در نحوهٔ تفسیر چنین فعالیتی بود. و آشفتگی روانشناسی روح در این نیست که جوهر آگاهی را از راه رابطهاش با فرهنگ، با ایدئولوژی، درک کند، بلکه در چگونگی تفسیر این رابطه است… تنها راه تجدیدنظرِ اساسی در تفسیر هر دو مفهوم خودآگاهی و فعالیت انسانی، که بهگونهای جداییناپذیر با تفسیر جدید از روابطِ متقابل آنها پیوند خورده است. تنها تجدیدنظری چنین بنیادی میتواند به آشکار شدن صحیح ابژهٔ روانشناسی منجر شود.
نقد بنیادهای روانشناسی: روانشناسیِ روانکاوی
…اما در واقع روانشناسی علمی خیلی بدبخت است، این بیمعناترین ظاهربینی است که با تشویق افرادی تحصیلکرده که فقط زمینههای مشترک روششناسی را میدانند، رضایتمندی جهانی به دست آورده است. مطمئنا در ظاهر روانشناسان مذکور با مبارزه با ایدههای فرسوده «روانشناسی تجربی» به روانشناسی کمک کرده اند، اما در واقع آنها برای روانشناسی تجربی پناهگاهی ساختند که در آن به دور از هر گونه انتقاد همچنان بتواند بقا یابد. – انتشارات علمی و پژوهشی ایران آکادمیا
بازاندیشی نظریه فرهنگی-تاریخی: رویکردی دیالکتیکی به ویگوتسکی
شیوهی تفکر دیالکتیکی در آکادمی غرب به حاشیه رفته است. محققان و فیلسوفان غربی تمایل دارند تفکر دیالکتیکی را به عنوان موضوعی نامربوط، مبهم و مسئلهساز بررسی کنند. ریشههای موضع منفی نسبت به دیالکتیک را میتوان در «فرقه تجربهگرایی» (تولمین و لیری ۱۹۸۵) و «سلطهی پایدار اثباتگرایی» (برین و دارلاستون-جونز ۲۰۰۸) در روانشناسی و همچنین در سایر رشتهها یافت. علاوه بر این لازم به ذکر است که تفسیرهای الگو وار و فرمگرایانه از دیالکتیک بدون شک به بازتولید دریافت منفی آن در دانشگاههای غرب کمک میکند.
تأمل بر رابطه بین نظریه فرهنگی-تاریخی و دیالکتیک
پنجمین جلد از مجموعه روانشناسی مارکسیستی، به کوشش امانوئل شکریان – منتشر شده از سوی انتشارات علمی-پژوهشی ایران آکادمیا